TandvleesTandvlees
Het tandvlees is een barrière tussen ons lichaam en alles wat in de mond komt. Het omsluit de tanden en kiezen goed, doch kan helaas aangetast worden. De tand of kies is met vezeltjes in de kaak bevestigd. De wortel van een tand of kies is omgeven met wortelcement. Vanuit dit wortelcement lopen allerlei vezeltjes, die de tand of kies in de kaak vasthouden, naar het bot. Dit aanhechtingsapparaat wordt het parodontium genoemd. Gedurende de dag komt er een laagje op de tanden, waarop bacteriën kunnen groeien. Dit vormt de tandplak. De tandplak is na 36 uur uitgerijpt en dan gaat de bacterie schade aanrichten.
De bacterie scheidt, heel simpel gezegd, twee dingen af:
1. Giftige stoffen die het tandvlees en de vezeltjes die de tand in het bot vasthouden, aantasten. Men krijgt aan de rand bloedend tandvlees (gingivitis) en indien de vezeltjes van het parodontium aangetast worden en er botverlies optreedt een ontstoken aanhechtingsapparaat (parodontitis). Er ontstaat tussen de tandwortel en het tandvlees een spleet die wij pockets noemen.
Bij eten of poetsen doet het tandvlees pijn en men gaat minder poetsen, etensresten blijven achter en naast bacteriën en etensresten, slaat er tandsteen neer. Een vicieuze cirkel ontstaat. Door regelmatig naar de tandarts of mondhygiënist(e) te gaan kan men dit proces voorkomen, of tijdig een halt toeroepen.
2. Zuren die gevormd worden als de bacteriën suiker krijgen. Bacteriën gebruiken suiker die men tot zich neemt in de vorm van snoepjes, cola of limonade, juices, yogi-drank, roosvicee, koffie met suiker, ketchup, kauwgom met suiker etc. Ze zetten de suiker om in zuur. Dit zuur lost het glazuur op en zo ontstaat er cariës (gaatje).
Parodontitis: is een nare aandoening, waar je niet heel makkelijk vanaf komt. Bij de een komt zij wel voor, bij de ander niet. Meestal treedt zij op boven het dertigste levensjaar, maar in sommige gevallen kunnen ook jongeren het krijgen (juveniele parodontitis). Door regelmatig naar een kundig tandarts te gaan, kan parodontitis tijdig opgespoord en adequaat behandeld worden. Bij botverlies en pockets werden tot voor kort tandvleesoperaties uitgevoerd en het ontstoken tandvlees werd weggesneden. Het tandvlees wordt daarna wel gezond, doch op een lager niveau en de wortels komen bloot te liggen. In sommige gevallen geeft dit gevoeligheid bij koude dranken en esthetische klachten (“lange tanden”).
Hart en Vaat ziekte - Parodontitis: Steeds meer publicaties geven aan dat er een relatie is tussen vaat en hartziekten en parodontitis. De bacterien komen in de bloedsomloop en geven een onstekingsreaktie aan de binnenzijde van de arterien. Hierdoor verstarren deze en komt er een vetlaag aan de binnenkant, waardoor ze dicht gaan zitten. Deze bacterien spelen ook een rol bij andere reakties in het lichaam zoals artritis. Sinds enkele jaren is er een product op de markt, dat wij ook in onze praktijk gebruiken. In bepaalde gevallen kan tandvleesontsteking met vertikaal botverlies of teruggetrokken tandvlees met blootliggende wortels behandeld worden met Emdogain. In het kort houdt dit in dat het tandvlees opzij wordt geklapt, de wortel, de pocket en het bot op een bepaalde wijze worden gereinigd en het worteloppervlak met het Emdogain preparaat wordt behandeld. Vervolgens wordt het tandvlees over de gehele wortel teruggeplaatst en met hechtingen op zijn plaats gehouden.
Het onder controle brengen van parodontitis vraagt een enorme discipline. Men moet echt gemotiveerd zijn en blijvend het gebit goed verzorgen.
Nazorg Wij adviseren patienten om waar mogelijk, natuurprodukten te gebruiken. Voor het gezond houden van tandvlees is het aan te bevelen een electrische tandenbrorstel te gebruiken, zonder ronddraaiende kop, een zogenaamde “sensonic” tandenborstel. Een voorbeeld is de electrische borstel van waterpik of Philips. Daarnaast kan de patient 1/per dag de tandvleesrand/pocket irrigeren met Perioscript welk een extract bevat van Phytoplenolin, coenzyme Q-10 en folic acids.(http://www.biopro-usa.com/) Ervaring is dat pockets soms geheel verdwijnen en het tandvlees alle nutrienten krijgt, welk nodig zijn voor een gezonde situatie.
Secretor en non-secretor patient: Uit onderzoek van de lokale homeopatische arts C.Viana, is komen vast te staan dat er een relatie is tussen patienten die secretor en non-secretor zijn. Bij een non-secretor patient zijn er geen “afweerstoffen” in het speeksel, waardoor binnenkomende microorganismen meer kans hebben om toe te slaan. Ze hebben in tegenstelling tot secretors dus regelmatig caries en krijgen sneller gingivitis en parodontitis. In feite hebben ze een vergrote kans op een slecht gebit en zijn eerder vatbaar voor ziekten. Om toch enige bescherming te bieden, hebben ze een veel hogere speekslevloed dan een secretor, om alzo hun mond schoon te houden. Dit onderzoek kan bij een lokaal laboratorium gedaan worden.